NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Udaję spokojną.
Gram według ich zasad...
podczas gdy Trish wyrządza szkody.
Komuś.
Sobie samej.
Mam dość tej gry.
Próbuje pani uciec z aresztu?
Nikogo nie zabiłam i muszę wracać do pracy.
Jest pani wolna.
Dlaczego?
Nie jest już pani podejrzana o zabicie Nussbaumera.
Bo znaleźliście mordercę?
Bo zabójca znów zaatakował, gdy pani była tutaj.
Ma pani idealne alibi.
Skąd wiecie, że to ta sama osoba?
Znaleźliśmy odznakę Nussbaumera przy ciele drugiej ofiary.
Jace Montero. Zna go pani?
- Nie. - A kogoś, kto go zna?
Niby skąd?
Świadek widział w pobliżu pani zamaskowaną znajomą.
Chce pani działać po stronie prawa?
Proszę nam ją wydać.
Nie mogę wam pomóc.
Dzwonię po raz czterdziesty. Oddzwoń.
Dzwoń do Trish co pięć minut, aż odbierze,
i szukaj nawet najdrobniejszej wzmianki w Internecie.
Dlaczego tak stoisz?
Dlatego.
Tonę.
Znalazłam go nieprzytomnego na podłodze.
Nie chciał wyjść.
Mówił, że musi powiedzieć ci coś ważnego.
Czemu ciągle tonę?
Nadwyrężyłam sobie kręgosłup, pakując go do tej wanny.
Trish ma kłopoty, Jess.
Tym razem przegięła.
Mordując Nussbaumera i Montero z twoją pomocą?
Nie, ja nie...
Owszem, prosiła o pomoc. Byłem jej to winien.
- Kłamałeś. - Nie tknąłem ich.
A Nussbaumer to był wypadek.
Sprowadziłeś ją do swojego poziomu.
Tak, nawaliłem. To moja wina. To wszystko...
Była czysta.
Do pewnego momentu nic nie czułem.
Żeby móc to zrobić, musiała coś w sobie zablokować.
Jest coś jeszcze.
Po ich śmierci moje bóle mijały.
Jakby szala całego zła tego świata
przechylała się na rzecz dobra.
Czułem... euforię.
- Ból w skali od jednego do dziesięciu. - Przy Trish?
Pięć. Około.
Przy stracie, jaką poniosła, traci się też część siebie.
Ale może nie na zawsze.
Gdzie ona jest?
Powiedziałem jej, że nie będę jej więcej pomagał,
na co odparła, że już ma kolejny cel.
Sallinger. Jest w szpitalu.
Jeśli go zabije, mrok zacznie ją pochłaniać.
Wytrzeźwiej. Możesz być potrzebny.
Chcesz mojej pomocy?
Nie. Ale jesteś mi to winien.
IZBA PRZYJĘĆ
Dokąd? Powinien pan leżeć.
Do domu.
Nie może pan wyjść w środku nocy.
Moja ochrona wyszła.
Jest pan tu bezpieczniejszy.
Sam umiem się bronić.
Zabieram cię stąd, gnoju.
Sam się stąd zabieram.
- Trish! - Odejdź, Jess.
Chcesz zrobić to tutaj?
- Chcesz go ocalić? - Chcę ocalić ciebie.
Nie próbuj.
Chodź.
Właź.
Czemu uciekasz? Dasz jej radę.
To nieuniknione. Jessica Jones kontra zamaskowana morderczyni.
Biedaku.
Proszę mu nie współczuć. To kawał drania.
Boże. Jaja sobie robicie?
Gdzie?
Wyjście jest na dole.
Ruchy!
Idziemy na dach.
- Chcesz mnie zrzucić? - Nie skoczy tak daleko jak ja.
To jest nieuniknione. Trish się nie podda...
Nie wypowiadaj jej imienia.
Zawsze idziesz na łatwiznę.
Łatwizną byłoby pozwolić jej rozszarpać resztki twojej twarzy.
Teraz gadasz z sensem.
Idź stąd, Jess. Ja się nim zajmę.
To nie ty.
To żal i gniew za tym stoją.
Jak możesz tego nie rozumieć?
Przymkniemy go. Na dobre.
Skąd weźmiemy dowody? Zniszczyłaś je.
Nie wszystkie.
Zrób to, a udostępnię to zdjęcie.
- Mam to gdzieś, o ile zginiesz. - Ja też tego chcę.
Ale tylko ja mam odwagę to zrobić.
Ty też ją miałaś, gdy zabiłaś Kilgrave’a.
I niemal mnie to zniszczyło.
Ale nie mnie.
Może to moja prawdziwa moc.
Udźwignę to brzemię.
Przeprowadzić diagnostykę różnicową?
Nie.
HOGARTH I WSPÓLNICY
Jezu.
Co tu robicie?
Siedzę tu od 2 nad ranem
i czekam, żeby oddać tego gnojka w twoje ręce.
- Słucham? - To był twój plan?
Zostawić mnie z nią?
Twój klient potrzebuje ochrony.
Nie. Ty mnie chronisz.
Chyba już wszystko słyszałam.
Musisz go gdzieś ukryć.
Po co, skoro mam ciebie?
- Nie masz mnie. - Nie?
To czemu mnie przed nią chronisz?
Tą zamaskowaną? Myślałam, że to twoja partnerka.
Zajmiesz się nim czy nie?
Przykro mi, ale nie zajmujemy się ochroną osobistą.
Nie stać cię.
W takim razie musi zostać z tobą. Ja odpadam.
Co zrobisz, gdy znajdziesz mnie pobitego na śmierć?
To jej sposób.
By chronić ją, musisz chronić mnie.
Pójdę do domu.
Poczekam na nią.
I będę z nią walczył.
Ona albo ja.
Nie wiem, na czym gorzej wyjdziesz.
Będę szedł wolno, żebyś nadążyła.
Dzięki za nic.
Wiem, że to Trish.
Myślę, że mogła mi grozić.
Myślisz?
Poprosiłam, by coś dla mnie zrobiła.
W porządku, przycisnęłam ją.
To było ważne. Sprawa osobista.
Powinnam się martwić?
Powinnam?
Nie pasujesz do jej profilu.
Zajmę się tym.
Dziękuję.
Nie robię tego dla ciebie.
Nie ma jej tu.
Wiem. Dzwoniła do mnie. Dlatego przyszedłem.
W porządku.
Wolę być szczery.
Nie mogła się z tobą skontaktować, ale powiedziała, co mamy zrobić.
Zaraz. Co? O kim mówisz?
O Jessice. A ty?
Nie ja powinienem ci powiedzieć.
Niezręczna sytuacja.
Cześć, braciszku.
Wyświadczam jej przysługę.
Chyba jednak coś więcej.
Nie bądź dupkiem, Eriku. On mi pomaga.
Ja ci pomogłem, zawożąc do Georgii.
Z Georgią wiążą się złe wspomnienia.
I zamiast mi o tym powiedzieć, wprowadzasz się obok?
Zaraz. Mieszkasz z Jessicą?
- Nie. Tylko... - Wyświadczasz jej przysługę?
Coś jest nie tak.
Będzie dobrze.
Dobrze wyglądasz, Bri.
- Palant. - Ty gówniaro.
Idę pod prysznic. Dołączysz?
Jezu, Bri.
Wiedziałam, że się wkurzy.
- Jessica czegoś od nas potrzebuje? - Tak.
Nie chodzi o pomoc Trish?
- Pomagamy Trish. - Szlag.
Czas, by gliny się nią zajęły.
Nie, to nie jej wina.
A Jessica płaci ci kupę forsy...
To jej słowa.
Więc rób swoje.
Znowu jej słowa.
Wiesz, że mógłbym to wszystko zakończyć.
Kilkoma uderzeniami w klawiaturę ujawnić jej tożsamość
i pozwolić zająć się nią policji.
Wtedy sam ryzykowałbym, że trafię do więzienia,
bo zachowałaś przeciwko mnie te tak zwane dowody.
Ale musiałabyś wierzyć, że to wystarczy, by mnie skazać.
A wątpię, by tak było.
Gdybyś tylko mógł przywiązać mnie do krzesła i sfotografować,
by uchwycić moją prawdę.
Zaczynamy.
Zakładam, że jest na dachu budynku po drugiej stronie ulicy.
Jasna cholera.
Co zamierzasz?
Tak.
Wykończ go.
Dużo robaczków.
Kamera jest połączona z serwerem.
Umieściłbyś dowody swoich chorych zabaw w chmurze?
Dawaj, Jess.
- Jezu. Nic jej nie będzie? - Nie.
Jak się obudzi, znowu ją porażę.
Nie podoba mi się, jak łatwo ci to przychodzi.
GOTOWE
Co ty wyprawiasz?
Ratuję ci życie, żeby zamknąć cię w ciemnej celi.
Kłamiesz.
Czyżby?
Szlag.
Szlag!
Szlag.
Niczego nie dosięgniesz.
Co to ma być? Co ty tu robisz?
Wykonuję swoją pracę.
Jessica.
Gdyby to ode mnie zależało, siedziałabyś w areszcie.
Bo taki jesteś prawy?
Pomagałeś Hogarth uniewinniać gwałcicieli i morderców.
Masz rację.
Mam wiele do naprawienia.
Jessica nadal w ciebie wierzy.
Wierzy w Trish.
Ja już nie jestem pewien, kto to taki.
Carl Nussbaumer zabijał ludzi.
Montero palił ich żywcem.
I ty musisz ich ukarać? To masz na swoją obronę?
Nie tylko ty masz wiele do naprawienia.
Chodzi o... równowagę.
Szlag!
Tęsknisz czasem za osobą, którą kiedyś byłaś?
Wszystko gotowe.
Gotowa na miły wieczór w domu?
Już niedługo.
- Przydałby mi się jeszcze jeden drink. - Nie dziwię się.
Jeszcze nie widziałam, żeby ktoś wracał po więcej.
Tego zdrowego trunku?
Nie, tego.
Tak mówisz o stałej klientce?
Za stałych klientów.
Siedzieliśmy na tych miejscach, gdy się poznaliśmy.
Cofnąłbym to, gdybym mógł.
Wielkie dzięki.
Sprowadziłem na ciebie wiele cierpienia.
W końcu i tak by mnie znalazło.
To... z Trish...
Mogłam się tego spodziewać.
Ona wróci.
Mnie postawiłaś do pionu, a byłem beznadziejnym przypadkiem.
Nawróciłeś się?
Nie wiem, czy na dobre. Ale to dla mnie coś nowego.
Oby tak zostało.
Ty i ja?
Twoje nawrócenie.
To jedno i to samo.
Miejmy to za sobą.
Za powodzenie.
Bierzmy się do pracy.
Bycie tak przewidywalną musi być irytujące.
Jessico Jones.
Taśma klejąca? Serio?
Proszę. Uwolnij się.
Dodałem ci coś do uspokajacza.
Powoduje częściowy paraliż.
Mój najlepszy sprzęt fotograficzny skonfiskowała policja.
Niedługo do niego dołączysz.
Dzięki twoim dowodom?
Ich weryfikacją zajmiemy się później.
Mam przyznać, że jestem oszustką?
Blagierką?
Jestem czymś dużo gorszym.
Bardziej interesuje mnie, jakim kłamstwem tłumaczysz sobie
swoje pragnienie bycia bohaterką.
Tyle że tego nie pragnę. I nigdy nie pragnęłam.
Kłamstwo.
Bo desperacko tego pragniesz i myślę, że zawsze tak było.
Trish udało ci się zmylić.
Gdybyś była z nią szczera,
nie czułaby się zobowiązana cię zastąpić.
Nie znasz jej. Ani mnie.
I nie muszę, bo to oczywiste.
Weźmy na przykład twój buntowniczy styl ubierania się.
To twoja pelerynka...
maska i zbroja.
Tak bardzo chcesz się wyróżniać.
A zawód, który wybrałaś?
Prywatny detektyw.
Banał bez polotu.
Bohaterka indywidualistka.
Na rachunki wystarcza.
Nie każdy może żyć z odszkodowania za śmierć brata.
Tak.
Porozmawiajmy o zmarłych.
Odgrywają tu ważną rolę.
Liczysz na to, że się popłaczę?
Że będę błagać o życie... jak Dorothy?
To nie jest prawda.
Chcę, byś zaakceptowała to, czego najbardziej się boisz...
Fakt, że twoja rodzina zginęła na marne.
Wierzyłaś, że poświęcono ich, byś ty mogła dostać swoje moce.
Że zginęli, byś ty mogła ratować świat,
osoba po osobie.
A teraz udajesz, że tego nie chciałaś?
Boisz się, że już ich zawiodłaś.
I tak jest.
Bo nie jesteś i nigdy nie będziesz
bohaterką.
Ja też ćwiczę.
Żeby trzymać głód w ryzach.
Nałogowcem zostaje się na zawsze.
Czasem ćwiczenia to tylko ćwiczenia.
Jak ci pasuje.
Wiesz, co mi nie pasuje?
Że jestem do tego słupa przykuta jak zwierzę.
Bo to pochrzanione.
To mnie wypuść.
Wtedy pochrzani się bardziej.
Myślałam, że cię znam.
Ale jesteś zwykłym dupkiem.
Cóż...
moja dziewczyna by się zgodziła.
Była dziewczyna.
Bardzo ją kochałem.
Ale facet, którego ona kochała, ten dobry chłopak...
to nie byłem ja.
Więc ją zdradziłem.
I to z prostytutką.
I zamiast się przyznać,
wmówiłem jej, że to przez nią, żebym...
nie musiał widzieć jej miny, gdy pojmie, kim naprawdę jestem.
Straszne.
Czy zasługuję na śmierć?
To się nijak ma do zbrodni Sallingera.
Niszczyłem ludziom życie.
Jak mówiłam, jesteś dupkiem, ale nie zasługujesz na śmierć.
Niektórzy mogliby się nie zgodzić.
Gdy miałam siedem lat, tata jeszcze z nami mieszkał.
Cieszyłyśmy się... gdy był trzeźwy.
Nigdy nie zrobił mi fizycznej krzywdy.
Mama wszystko brała na siebie.
Ale była zbyt dumna, by wezwać policję.
Raz wróciłam do domu, a on na nią krzyczał.
Usłyszałam głuche uderzenie.
Pobiegłam na górę, mama krwawiła.
Uderzył jej głową w ścianę.
Wtedy zdecydowałam...
że musi odejść.
Umoczyłam dłoń w jej krwi,
rozsmarowałam ją na twarzy i bluzce...
pobiegłam do sąsiadki, pani Levin...
i powiedziałam jej, że ojciec mnie uderzył.
Mama nie zaprzeczała.
Chyba wtedy zrozumiała, że umiem grać.
Ojca aresztowano.
Więcej go nie widziałam.
Postąpiłam źle...
ale też dobrze.
Cel uświęca środki?
Jeśli chcę, by zniknęło.
Co takiego?
Zło...
Chyba.
A jeśli sama staniesz się zła?
Oto i ona.
Twoja prawda.
Wreszcie.
Robiłeś kiedyś autoportret?
Nie ma takiej potrzeby.
Ja żyję w prawdzie.
Tak jak Dorothy Walker.
Ona nigdy nie kłamała.
Była ambitna.
Skrzywiona.
Czasem okrutna.
Ale potrafiła się do tego przyznać.
Każdego dnia.
Mimo to ją zabiłeś.
Skończyliśmy.
Ta logika jest ci potrzebna.
Bo jeśli chodziło ci o wyższy cel, jesteś nie tylko mordercą...
jesteś czymś więcej.
Ty jesteś prawdziwym oszustem, bo to ci się podoba.
To dlatego torturowałeś i zabiłeś Dorothy.
I całą resztę.
- Czerpiesz z tego przyjemność. - Nie.
Podniecało cię zadawanie kolejnych ciosów.
Nie.
Tym twoim skarlałym nożykiem.
Pewnie ci stanął, co?
Zabiłem Dorothy, by cię ukarać. By ukarać was wszystkich.
Czemu się uśmiechasz?
Nie tylko ty masz kamerę.
W jednej sprawie skłamałam.
Wszystko w porządku?
Jeśli masz, co trzeba.
Od początku do końca.
Morderstwo, porwanie,
a do tego dosypanie dragów do butelki dobrego burbona.
Tak w ogóle wyglądałeś jak frajer,
skradając się tu w stroju ninja.
Ty też masz się teraz za bohatera?
W sumie tak.
Cześć, Jones. Dawno nie było cię w telewizji.
Co powiesz na powrót do pracy?
Tylko tego mi brakowało: żebyś wkurzyła szefostwo.
Sallinger przyznał się przed kamerą do zabójstwa Dorothy Walker.
- Co? - Jednostronne zezwolenie na nagrywanie,
dozwolone przez nowojorskie prawo.
Mam też dowody na porwanie i usiłowanie kolejnego morderstwa.
Czyjego?
Mojego.
Wydam nakaz aresztowania.
Nie musisz. Możesz odebrać go ode mnie.
Mam. Serwer jest nasz.
Mogę zapytać, jak to zrobiłaś?
Nieważne. Nie chcę wiedzieć.
Jones, jesteś tam?
I Costa...
Chyba coś przegapiłeś w miejscu śmierci Dorothy Walker.
Zrozumiałem. Już się robi.
Zabiłem Dorothy, by cię ukarać. By ukarać was wszystkich.
Zabiłem Dorothy, by cię ukarać...
Przeczytajcie mu jego prawa.
Miewasz jeszcze sny?
Ja po tym, co zrobiłem, nie mogę już spać.
Nie tak, jak kiedyś. Dla ciebie to chyba nie problem.
Bo jestem potworem.
Nie, bo gdybyś choć w połowie żałowała tak jak ja,
nie mogłabyś robić tego dalej.
Nie miewam snów. Tak bym tego nie nazwała.
To gorsze niż koszmary.
Widzę ich zawsze, gdy zamykam oczy.
Czasem nawet nie muszę ich zamykać.
Nussbaumer, Montero...
Matka Jessiki.
Ten straszny moment, gdy wydają ostatnie tchnienie.
Ostateczność tej chwili.
To nie był mój kaprys.
To była konieczność.
Może to faktycznie nałóg.
Zmienianie świata na lepsze, bycie użyteczną. To silny narkotyk.
Ale to nie jest proste.
Malcolmie, to, co zrobiłam... Masz rację. To nie byłam ja.
Dawna ja.
Ale dopóki Sallinger i inni mu podobni są na wolności,
dawna ja raczej nie wróci.
I nie powinna.
Sallinger trafił za kraty.
Tym razem na zawsze.
Zdjęcie.
Zniszczone. Jesteś bezpieczna.
Jak?
To koniec.
Ten sposób mnie nie zadowala,
nie koi bólu
i nie wpływa na żadną z nas, a jedynie pozbawia go wolności.
To wszystko.
Ale jestem taka wściekła.
Ja też.
To brzemię, które musimy dźwigać.
Nie wiem, czy potrafię.
Większość ludzi nie potrafi.
Kończą w więzieniu lub na cmentarzu.
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Ja ciebie też nie.
Dobra, 60 minut do programu Trish!
Jesteś niemożliwa. Tak szybko wróciłaś.
To się nazywa siła.
Bardzo mi przykro.
Jestem wściekła.
Wiem, że go złapali, ale...
szkoda, że kara śmierci nie obowiązuje w tym stanie.
Pewnie jeszcze na tym skorzysta. Ci cwani zawsze tak robią.
Czemu nie zginął w strzelaninie?
O Boże.
Niepotrzebnie tyle gadam.
Nie, w porządku.
Daję sobie radę.
Idziesz zobaczyć pojmanego Sallingera?
Coś w tym stylu.
Zawiozę cię.
Nie trzeba. Nie jest wart bólu głowy.
Dosłownie.
Zrobiłaś to.
Dorwałaś go.
My go dorwaliśmy.
Chcesz powiedzieć, że jestem superbohaterem?
Jak masz lepszy dzień.
NIEZNANY
Halo?
Wkrótce się zobaczymy.
Rozumiem, że splądrowałaś moje mieszkanie.
I tak bym jej nie wydał. To byłoby dla ciebie za proste.
Ona naprawdę wierzy w swój cel.
A taka wiara nie zanika.
Pieprz się.
W końcu zostaniesz poddana próbie.
Jesteś gotowa na takie poświęcenie?
Zrobisz to?
Chętnie się dowiem.
Rury. Jesteśmy pięć pięter pod ziemią.
Zwykle to nie ciebie krępują, co?
Nie otwierajcie.
Strachliwy bydlak.
Nie. Już kiedyś to zrobiła.
To ona! Rozkujcie mnie!
Uspokój się!
Uwierzcie mi! To ona!
Wszystkie jednostki...
Po wyjściu z windy pani klient pozostaje pod moją kontrolą.
Nie wolno go dotykać
- ani niczego mu dawać. - Już tu byłam.
Jestem skuty.
Żadna z ciebie bohaterka.
- Czemu to tyle trwa? - Stara infrastruktura.
W latach 40. tunelem wożono
gangsterów do sądu.
Od tamtego czasu używamy...
Za jej czwarte dźgnięcie.
Piąte.
Za poderżnięte gardło.
Te zdjęcia.
Co chciałeś zobaczyć?
Jej prawdę.
A teraz widzę twoją.
I zobaczy ją też Jessica.
W końcu.